O tym, że choć jesteśmy tacy sami, to nieprawdą jest, że „nie dzieli nas nic”

19 września 2016

Niedawno proponowałam Wam do przeczytania ten tekst. Autor tekstu dowodził, że niepełnosprawni nie są tacy sami, jak sprawni. Nie do końca się zgadzam z tym poglądem.
Trochę inaczej rozumiem stwierdzenie, że niepełnosprawni są tacy sami. Musi być jednak spełniony jeden warunek: muszą być sprawni intelektualnie.
Niepełnosprawni, chociaż nie chodzą, nie widzą, nie słyszą, czy mają jakieś tam inne braki, mają takie same potrzeby, jak sprawni: mają rozum, mają uczucia, chcą o sobie decydować, kochają, mają popęd seksualny, mają zainteresowania, mają swoje słabości, są tak samo różni, jak pełnosprawni, pewnie coś tam mi jeszcze umknęło, tylko z racji swoich ograniczeń muszą realizować swoje potrzeby inaczej.
Jednak, choć myślę, że niepełnosprawni są tacy sami, jak sprawni, to nie zgadzam się z hasłem, że „nie dzieli nas nic”.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: